เปิดหัวเมนูไว้ตั้งนาน ในที่สุดก็ได้เปิดบทความในหัวข้อนี้ซะที คิดว่าคงมีหลายคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในหอพักบ้างคอนโดบ้าง และไม่อาจจะทำอาหารได้ดั่งใจ ผมเองก็มาใช้ชีวิตแบบมนุษย์เงินเดือนชาวคอนโดได้ซักระยะแล้ว ก็เจอกับปัญหาแบบเดียวกันครับ ทำของกลิ่นแรงก็ลำบาก เสียงดังมากก็ไม่ได้ (เดี๋ยวป้าข้างห้องจะว่าเอา) เช่นเดียวกับวันนี้ที่อยากกินน้ำพริกซะเหลือใจ เอาล่ะ ในเมื่อเราใช้ครกไม่ได้จะทำยังไงดี และแล้วผมก็ไปเจอน้ำพริกที่ไม่ต้องใช้ครกจนได้ นั่นคือ “น้ำพริกโจร” ครับ

อากาศร้อนๆ กับงานที่ต้องเจอแดดทั้งวันทำให้ผมรีบโทรหาคนข้างๆ ให้หาที่หลบความอบอ้าวของเมืองกรุง คุณเธอก็แสนจะดีจัดให้ทั้งที่พักและร้านอาหารที่จะไปกินได้อย่างสบายกระเป๋าในยามสิ้นเดือน งานนี้ผมไม่ได้ตั้งใจจะไปทะเล แต่อยากจะไปนั่งกินแบบสบายๆแล้วก็เข้าพักผ่อนแอร์เย็นๆ ซุกผ้าห่มดูเคเบิลทีวีอะไรอย่างนี้แค่นั้นแหละ และร้านที่เราได้มากินในวันนี้ก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว

หลังจากติดภารกิจของชีวิตมนุษย์เงินเดือนไปเดือนกว่า ผมก็กระเสือกกระสนกลับมาอัพเดตเว็บกันอีกครั้ง วันนี้ด้วยความที่คนข้างๆ บ่นร้องอยากจะไปกินขนมปังเย็นที่คนรอบตัวเค้ากล่าวถึง ไอ้ผมเองไม่ได้พิศมัยกับของหวานประเภทนี้เท่าไหร่ แต่ด้วยความที่ทนการเซ้าซี้ตลอด 7 วัน 24 ชั่วโมง ถึงขั้นละเมอมาเป็น “บางหวาน” แล้วเนี่ย ผมเลยต้องไปลองลิ้มรสกันดูซักครั้งแล้วล่ะ

ผมมาร้านโรตีสายไหมของเฮียก่ำเป็นครั้งที่สามแล้ว นับจากวันที่คนข้างๆผมอยากจะมาชิมเพราะเสียงคำล่ำลือของเพื่อนๆที่ทำงาน วันที่มาครั้งแรกเป็นช่วงก่อนที่น้ำจะท่วมถนนเส้นราชพฤกษ์ซะมิดล้อ ผมเองก็มาจมอยู่ที่นี่ในวันที่น้ำท่วมเข้ามาวันแรกเหมือนกัน และครั้งล่าสุดนี้ที่ได้มา ก็เลยขอถ่ายรูปมารีวิวในเว็บกันซะเลย [^ ^]

เข้าสู่ปีใหม่กันอีกปีแล้ว สมัยเด็กๆปีปีนึงผ่านไปไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับใครเท่าไหร่กับเรื่องราวนู่นนี่นั่นที่เกิดขึ้น แต่พอเป็นผู้ใหญ่แล้ว หนึ่งปีที่ผ่านไปดูจะมีอะไรเยอะแยะซะเหลือเกิน.. เอาล่ะวกเข้าเรื่องกินกันเถอะ [^ ^ ]ในช่วงที่ผมยังเรียน ม.ปลายอยู่ น้าของผมได้พามากินผัดไทยหอยทอดที่ผมคิดว่าคงจะหาอร่อยเท่านี้ไม่ได้อีกแล้วในเวลานั้น เวลาผ่านมาแล้วร่วมสิบปีวันนี้ผมกลับมาที่นี่อีกครั้ง และก็พบว่ามีอะไรหลายๆอย่างที่เปลี่ยนไป

หลังจากเดินทั่วตลาดดอนหวายแล้วเราก็เริ่มหิว ในตลาดดอนหวายแห่งนี้มีร้านค้ามากมายให้เลือกนั่งเลือกชิม แต่ที่ผมเจาะจงเลือกร้าน “แพท่าจีน” นั้นเพราะว่า นี่ก็เป็นร้านที่ผมได้มานั่งเมื่อตอนที่มตลาดน้ำดอนหวายครั้งแรกเมื่อ 4 ปีก่อน ก็เลยอยากจะลองดูสักหน่อยว่า ผ่านวันนั้นมาแล้ว 4 ปี รสชาตของร้านนี้ยังดีอยู่เหมือนเดิมหรือเปล่านั่นเอง