"คนไทยมีสิ่งช่วยในการดำรงชีวิตแทบทุกอย่าง จะหาน้ำก็หาง่าย พื้นดินก็ปลูกผักได้ดี อากาศไม่ร้อนไม่หนาวเกินไป สมัยก่อนจะเดินไปทางไหนก็มีผักผลไม้ให้เด็ดเก็บกินริมทางเต็มไปหมด"  - คำพูดนี้เป็นของอาจารย์ผมสมัยเรียนอยู่มัธยมปลายที่เด็กที่เกิดมาในยุคนี้หรือหลังจากนี้คงจะนึกภาพกันไม่ออก ผมเองในตอนนั้นก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าที่อาจารย์พูดหมายถึงอะไร เพราะคนเมืองเดินไปทางไหนก็เจอแต่ตึกรามบ้านช่องเต็มไปหมด น้ำในคลองรึก็เสียเกินจะวิกดื่มกินได้ ผักผลไม้ถ้าไม่มีเงินจ่ายก็ไม่มีทางได้กิน จนกระทั่งโตมาแล้วได้มีโอกาสไปต่างจังหวัดบ่อยๆ ได้สัมผัสกับชีวิตบ้านไร่ถึงได้เห็นภาพที่อาจารย์บอกเล่ามาในคราวนั้น

ต้นอ่อนที่แทงโผล่ขึ้นมาจากผืนดิน พอจะรู้กันรึปล่าวครับว่าเป็นต้นอะไร ?

ครั้งนี้ผมได้มีโอกาสไปเยี่ยมเยือนบ้านแฟนอีกครั้งแล้วก็ได้แวะไปตลาดต้นไม้กล้วยไม้ป่า กับเครื่องสำอางที่มาจากฝั่งพม่าที่ด่านสิงขรอีกรอบ เนื่องจากผมเคยเล่าเรื่องของที่นี่ไปแล้ว ใครอยากอ่านติดตามได้ที่บทความ ด่านสิงขร....แหล่งช๊อปสุดขอบประเทศไทย ครับ

กลับเข้ามาสู่บ้านไร่อีกครั้ง ที่เห็นเป็นไร่พริกครับ เป็นพริกหนุ่ม หรือแถวนี้เค้าเรียกกันว่าพริกยำครับ ผมก็เดินเล่นไปมาอยู่สักพักแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว ป้าของแฟนผมก็เลยเดินเข้ามาพาไปดูอะไรรอบๆนิดหน่อย

"ดอกหญ้า" คือคำตอบแรกที่ผมตอบเมื่อป้าถามครับ ก็ผมเห็นแบบนี้ข้างทางเมื่อไหร่ก็ดูเหมือนๆกัน แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่ ดอกไม้ที่ดูไร้ค่านี้เป็นดอกของผักชีครับ ผักชีที่เราใช้โรยหน้าอาหารกันนี้เอง เมื่อโตแล้วจะออกดอกสีขาวแบบนี้เองส่วนใบจะเรียวขึ้นไม่แบนเหมือนปกติ

และอันนี้ก็คือลูกผักชีครับ แบบยังไม่ตากแห้ง อ่อนๆอยู่ ลองเด็ดมาเคี้ยวๆดูก็ใช่ไม่ผิดเพี้ยนปกติซื้อที่ตลาดโลละหลายบาท  เอ้อ.... ไม่น่าเชื่อว่าจะมาขึ้นเป็นวัชพืชกลางไร่แบบนี้

เดินมาอีกนิด... งงอีกแล้วผม เดาไม่ถูกว่าต้นอะไร พอดีมันก็ไม่มีลูกให้เห็นเลยไม่รู้ว่มันคือต้นแตงกวาครับ ที่แกล้มกับน้ำพริกอร่อยๆสุดๆนั่นแหละ

อันนี้ผมตอบได้แฮะ [^^] ตำลึงครับ แกงจืดใส่หมูสับ ฮิๆ ตำลึงจะมี 2 เพศนะครับ เป็นไม้เถาที่แยกเพศ ถ้าใบที่เรากินกันใบเป็นรูปหัวใจเหลี่ยมๆ เป็นนี้จะเป็นเพศเมียครับ ส่วนใบที่เป็นเพศผู้จะเป็นแฉกๆ กินแล้วท้องเดิน

แล้วก็มาถึงเจ้าต้นแล็กๆที่เป็นภาพเริ่มต้นของบทความครับ ดูเหมือนหญ้าแมวที่แมวมันชอบกิน ป้าเค้าก็เด็ดเอาๆ ผมก็เลยสงสัยว่าต้นอะไร หรือแค่เก็บไปทิ้ง ?

"ไอ้นี่น่ะผัดน้ำมันอร่อย ก้านมันเคี้ยวมันอย่างบอกใคร เค้าเรียกกันว่าผักขม" แล้วและผมก็ถึงบางอ้อ ที่บ้านผมก็ซื้อมาทำแกงจืดอยู่บ่อยครั้ง แต่ทั้งใบก็ดีก้านก็ดีดูมันใหญ่กว่านี้เยอะเลย นี่ล่ะมั้งผักที่โตเองโดยไม่อาศัยปุ๋ยอาศัยยา ใช้เพียงแสงแดดและน้ำในธรรมชาติ ว่าแล้วก็...

เก็บมาแล้ว... กะว่าพอผัดจานนึงพอดีรับแหะๆๆ ต้องชิมซะหน่อยโอกาสจะมาเที่ยวเก็บผักริมทางกลางไร่แบบนี้กินหาไม่ได้ง่ายๆสำหรับคนเมืองแบบผม

ล้างๆสะเด็ดน้ำก็พร้อมปรุงครับ ผมตบกระเทียมใส่นำมันหอยเหมือนผัดคะน้าทั่วไป แล้วก็ผัดไปแรงๆสักพัก... สักพัก....สักพัก..

สักพักก็กินกันจนเหลือแค่นี้แล้วอ่า.... ลืมถ่ายรูปตอนผัดเสร็จใหม่ๆไปเลยครับ [- -"] แต่ว่าอร่อยมากเลย ผักขมที่เป็นวัชพืชริมไร่เนี่ย [^^]

ก็เป็นบทความเล็กๆ ในมุมมองของคนกรุงที่หลงสเน่ห์ธรรมชาติของบ้านไร่อย่างผมนี่แหละครับ ไว้พบกันใหม่บทความหน้าครับผม