แอบมาแวะดูน้องแพนด้าขวัญใจคนไทย “หลินปิง”

วันพฤหัสบดีที่ 01 กรกฏาคม 2010 เวลา 05:25 น. |

เขียนโดย EspazsSor |

แหะๆ แว็บไปแว็บมา ผมก็ยังไปไม่ถึงสวนสัตว์เชียงใหม่ซะที วันนี้เลยขอมาแปะเรื่องราวตอนไปเจอน้อง “หลินปิง” ตัวเป็นๆซะหน่อย เฮ้ ผมพึ่งจะได้เจอเจ้าแพนด้าน้อยตัวนี้เป็นครั้งแรกจริงๆนะ เพราะเมื่อคราวไปเที่ยวเชียงใหม่ครั้งก่อนได้เห็นแต่ หลินฮุ่ย กะ ช่วงช่วง แค่สองตัวเท่านั้นเอง ผมเลยเอารู้ลูกๆของพวกมันมาอัพเดตกันหน่อยว่าตัวโตกันแค่ไหนแล้ว คิดซะว่าอ่านแบบไม่ต้องเอาอะไรมากแล้วกันนะบทความนี้ 555+

พอไปถึง แม่หลินฮุ่ยกำลังซัดเอาๆ หมีแพนด้าชอบไม้ไผ่ แต่ที่แทะดูเหมือนกระบอกข้าวหลามแห้งๆยังไงไม่รู้

ดูตัวมันแล้วคงจะขนนิ่มดีพึลึกเนอะ ใครที่บอกว่าเห็นแล้วอยากกอดนี่มันจริงอะ ผมเองยังอยากกอดเลย

กินแบบไม่สนใจใคร ลงพุงนะเนี่ย อ้วนแล้วนะเรา

ระหว่างที่แม่หลินฮุ่ยกำลังแทะอย่างเมามัน ผมก็พยายามสอดส่ายสายตาหาหลินปิง แพนด้าขวัญใจสื่อมวลชนทุกแขนงมาเป็นเวลานาน ก็ยังงงว่ามันไปหลบซ่อนอยู่ที่ไหนหนอ

แล้วนั่นใครเอาซากอะไรมากองไว้ล่ะเนี่ยน่าเกลียดเชียว…. แต่เอ๊ะ.. เอ๊ะ… เอ๊ะ……….

โห หนูหลินปิง นี่เอง ทำไมนอนหมดสภาพยังงั้นนะหนูเอ้ย…..ย นี่เองหรือ ท่าทางการนอนของแพนด้าตามธรรมชาติ

นอนอ้าปากอีกต่างหาก เออ… หมีนอนเหมือนหมาที่บ้านยังไงไม่รู้ [- -“]

อ่านป้ายบรรยายประกอบในห้องแล้วก็รู้ได้เลยว่า คนเขียนนี่จินตนาการดีเนอะ

หมีเล่นตุ๊กหมา…….

การมาครั้งนี้ทำให้ผมรู้อีกอย่างว่า แพนด้านั้นความจริงไม่ใช่สัตวที่อุ้ยอ้ายอย่างที่เราๆคิดกัน ในภาพหิลนฮุ่ยกำลังวิ่งบนไม้ครับ เร็วด้วย ภาพสั่นไปหลายภาพเลย พึ่งจจะได้รู้ว่าแพนด้าวิ่งได้